Aanpassen afdak

Schilderen en aanpassen verlichting afdak:

Het afdak tussen de garage en de fietsenschuur was nog wel eens een beetje donker. Op advies van Inge (Mijn lieve wederhelft)  is de zoldering en de achterwand voorzien van een witte kleur. Dit scheelt al enorm.

   

Vervolgens achterin een lichtkoof gemaakt met twee doeleinden. Twee LED-spotjes inbouwen en 1 camera zodat we de hele achterplaats kunnen overzien. )Over de camera kom ik later terug in een apart hoofdstuk)

   

De verlichting aangesloten op de automatische sensor wat inhoud dat wanneer het donker wordt de lichten automatisch aangaan en wanneer het weer licht wordt de lichten automatisch weer uitgaan.

   

De surround boxen gelijk een stukje laten zakken zodat deze netjes onder de koof passen. Het is een gezellig begin van een gezellig plekje om heerlijk te genieten.

Deurbel

Deurbelletje:

Soms kom ik dingen tegen in het leven die mij ergens aan doen denken. In dit geval was dat een simpel belletje. Een belletje wat was achtergebleven bij een woning in onze straat, welke is verlaten omdat daar nieuwbouw komt.

   

Via de voorgaande eigenaar gevraagd of ik dat belletje mocht hebben. Het antwoord was: "Veel plezier ermee" en ik mocht het van de muur halen wat ik dan ook per direct heb gedaan.

   

Ik heb dit belletje uit elkaar gehaald, ontroest en vervolgens in de primer gezet diverse keren.

Met restandjes verf heb ik dit belletje geverfd.

      

Leuk hoe je van iets ouds en wat op het punt stond op de vuilnishoop te verdwijnen weet iest leuks kunt maken.

Aan de klepel heb ik een koper kettingkje gemaamkt met een oogje van elektrisc tijdsdraad, en dit oog dicht gesoldeerd zodat het blijft hangen.In de rommelbak nog een sleutelhangertje gevonden in de vorm van een voetje en voorzien van een mini lichtje als je op de grote teen drukt.

Dit belletje doet mij elke keer denken aan TIJD.

Hoeveel tijd hebben we nog.

Hoeveel tijd is er nog tussen nu en de EEUWIGHEID?

Elke dag als ik het belletje zie ervaar ik dat ik weer een dag GENADE heb ontvangen.

Wat doe ik, wat doe jij ermee?

Wat een eenvoudig belletje al niet teweeg kan brengen.

Bloedband

Bloedband

"Mariska toen ik haar voor het laatst zag"

Langzaam maar zonder aarzeling strooit de tijd bijtend zout;
In die grote gapende wond die nooit, maar dan ook nooit wordt oud.
Daar waar wij (Jij Mariska en ik) ooit samen verbonden waren
Wrijft het zout elke dag met een vreselijke lach het gemis er in en komt niet top bedaren.

Het voelt als een mes in je rug waar iemand aan hangt
Waar je niet bij kunt hoe je ook draait en went;
Het is houdbaar omdat ik blijf strijden en naar je verlang;
Zolang je nog leeft, zo lang je er nog bent.

Is dit het loon op mijn gedane zonde en het gedane kwaad?
Daar is toch uitsluitend de satan mee gebaat?
En ik sta hier, verwonderd door het waarom en verlamd door de pijn
Veranderd door de twijfel over wat ik niet goed heb gedaan of wat het toch zal zijn.

Wie ik (je vader) vroeger was, is niet meer;
Ik heb mijn fouten erkend en o.a. ook jou persoonlijk gevraagd om vergeving keer op keer’.
Toch wordt in ingehaald door het verleden als ik bemerk jou gedrag.
Ondanks mijn excuus, mijn sorry en smeekbede aan jou neemt het jou en mijn leven in beslag

Ik fantaseer bijna dagelijks hoe het met jou gaat, Jij,,, die ik vroeger altijd mocht bijstaan en helpen;
Met computer, werk het opknappen van je kamertje ik probeerde er voor je te zijn;
Vroeger op schoot dicht tegen mij aan geleund samen dingen doen, die gedachten zijn niet te stelpen.
Zo zie ik je voor me, mijn kleine blonde krullenbol en vraag mij af, ben ik daar nog ergens? Daar ….zo diep ergens van binnen in jou bewustzijn?

Dat diepe binnenste binnen waar ik je zo graag mee naar toe zou nemen;
Waar de echo van jouw wortels ligt, diep weggestopt, onzichtbaar, in oorverdovende stilte
En ik? Ik kan alleen roepen, hier ben ik! Ik sta hier, alleen en van binnen ben ik al jaren aan het wenen.
Verlangend gewoon jouw papa te zijn, naar weer gemist te worden ik, ik, that’s all of me waarmee ik voor je sta in alle leegte en kilte.

Uit mijn verleden kon jouw heden ontstaan, kon je bouwen aan wie je nu bent;
Beweeg, beweeg, misschien ben je bang, maar jij bent sterk en kun je meer dan je denkt.
Op die weg die nu onbegaanbaar en onbereikbaar voor ons samen lijkt
Maar die ooit en misschien wel eerder dan verwacht er niet meer zal zijn en  niet bereikt.

Het is maar een kleine stap, daar vind je mij, kwetsbaar, naakt, alleen maar ik,
wachtend op jou vol van jou, trots, liefde en vol van verlangen
wachtend wachtend wachtend …..wat ik al jaren doe met innig verdriet en gesnik.
Misschien  is dit jou manier van straffen en maak je mij tot jou krijgsgevangen.

Wat, wat heb ik jou persoonlijk toch misdaan?
Liet dat maar eens weten open en eerlijk zonder enige blaam.
Nu na diverse pogingen waarvan de laatste zeer recent
Heb je jezelf weer van mij afgewend.

Je bent onrustig, verstopt jezelf en bent op de vlucht;Een confrontatie durf je niet aan dat ervaar ik met een diepe smartelijke zucht.
Je bent niet eerlijk naar mij en geeft verzoening totaal geen kans;
Alleen maar afstand houden is waar achter jij je achter verschans

"Mariska getrouwd in 2016" foto via kennis ontvangen.

Ik wens je ZIJN liefde toe in alles wat je nog mag doen in je leven;
Oprecht jou van harte toegewenst dat HIJ jou niet zal laten gaan
Dat je voor de satan en zijn leger mag gaan beven.
En je samen met je man zal buigen aan ZIJN voeten en al het kwaad zal worden weggedaan.

Ik laat je nu los mijn lieve kind, hoe moeilijk dit ook is en leg jou samen met je man biddend in ZIJN hand.
Biddend, smekend of HIJ jou (jullie)  zal leiden naar het EEUWIGE VADERLAND.
Waarvan je het bestaan vroeg is bijgebracht en waarvan je dus weet;
Vergooi het niet want  deze kostbare tijd gaat snel en de EEUWIGHEID trekt aan ons als een magneet.

Je vader, ken je me nog?

Dit bordje kreeg ik van mijn lieve wederhelft en helpt mij o.a. hier doorheen...............!

Een tip van vriend ED. Dank je lieve broeder, hoe passend:

Afscheid na 17,5 jaar

Afscheid na ruim 17,5 jaar trouw.

Ruim 17,5 geleden zat ik op de bank naast mijn lieve mooie vrouw;

Een paar lieve oogjes keken mij toen al aan heel trouw.

Zou jij een rondje willen doen met Charlie was de vraag?

Mijn antwoord was "Ja hoor maar ik reageerde bewust erg traag.

   

Dit had voor mij zijn redenen, want met zo'n klein mormel over straat;

Dat is wanneer je grote stoere honden gewend bent ik niet erg bij gebaat.

Na nog een uurtje vroeg mijn lieverd nog een keer: "Jij zou toch even gaan?"

Ja schat was mijn antwoord, maar ik wachten op het donker zijn, de maan.

   

Dan werd ik niet zoveel gezien met een paar deze viekante cm op pootjes;

Het waren toen voor mij erg zware loodjes.

Eindelijk na een wandeling waren we weer thuis en zaten op de bank;

En lag Charlie in mijn armen en liet een zucht van dank.

Een week later kwam ik weer op bezoek bij mijn lieve wederhelft;

En heb ik voor het leven het onderschip gedelft.

Het was liefde op het eerste gezicht voor het leven;

En later door de jaren heen gingen wij heel wat beleven.

Zo af en toe vertellen mensen mij; "Ach joh, het is 'slechts' een hond!"
of: "dat is wel een hoop geld voor 'slechts' een hond!"
Ze zien de reisafstanden, de tijd gespendeerd en het geld uitgeven voor 'slechts' een hond en ze begrijpen het echt niet.
Uur na uur gaat voorbij en mijn enige gezelschap is 'slechts' een hond.

Met gevaar voor eigen leven sprong Charlie voor mijn lieve Rebel

Een kruising Chihuwaha-Jack Russel die toen werd aangevallen.

Door een Boxer die was losgebroken en dat was op dat moment een echte hel;

Met spoed naar de dierenarts, 1,5 meter draad aan hechtingen en gelukkig zijn dit soort zaken niet meer voorgevallen.

Mijn meest trotse momenten waren met 'slechts' een hond maar ook mijn droevigste momenten waren samen met Charlie, 'slechts' een hond.
Maar in de donkere dagen was het de tedere aanraking van 'slechts' een hond die me sterkten en motiveerden om door te gaan.

Slechts een hond, deze Charlie, bracht mij pure vriendschap, vertrouwen en geluk.
Juist Charlie bracht medeleven en geduld bij mij omhoog waardoor ik een beter persoon ben geworden.

Door slechts een hond sta ik vroeg op, gaan wij er samen op uit en kijk ik verlangend uit naar de toekomst.
Voor mensen zoals ik is het niet 'slechts' een hond!
Maar een belichaming van alle hoop en dromen voor de toekomst, menige blijde herinnering uit het verleden en de pure blijdschap voor het heden.

Slechts een hond brengt al het goede in mij omhoog en leidt mij af van alle zorgen van de dag.

Met pijn en verdriet hebben wij haar (Onze lieve Charlie) om 17:19u op 6 oktober 2016 uiteindelijk moeten laten gaan;

Iets wat innerlijk veel pijn doet en waarbij ik vaak even stil blijf staan.

Herinneringen en  wat is voorgevallen, maar ook dat de tijd zo voortsneld.

En dat het ook eens voor ons allen als mensen geldt.

Enorm dankbaar voor de juiste vrienden om ons heen.

Op een pracht stukje grond is Charlie daar begraven.

Onze Wim (lieve vriend) heeft het gat gegraven voor Charlie, wat ik fysiek niet meer zou kunnen.

Met liede heeft hij dit gedaan en het ons met liefde doen gunnen.

Ook onze lieve vrienden Paul & Gina.

willen we bedanken en daarom ligt ze begraven als een konningin Wilhelmina.

Dik verdiend voor al die trouw en vriendschap in mijn en ons leven;

Dat is wat mij van deze lieve hond, onze Charlie is bij gebleven.

     

Lieve Inge, mijn schat en toeverlaat heeft met eigen handen;

Het gat gedicht hoe moeilijk ook want zij en Charlie hadden sterke banden.

Maar zo dapper en zo lief

Hoe zij Charlie zo heeft verzorgd  maar ook zo liefdevol achterliet.

   

Vandaag 6 oktober 2016 om 19:19u kwam er een einde aan jou (Charlie) bewogen leven.
En hebben we  in overleg met de dierenarts jou een welverdiende rust gegeven.
Mijn, ons maatje, rust en toeverlaat waar ik veel mee heb kunnen praten;
Iets wat een ander niet begrijpt, herinneringen blijven je hebt ons nu verlaten..

Dank lieve Charlie voor je liefde en trouw;
Dat is de reden waarom ik zoveel van je hou..

Mike

.

Opknappen & Schilderen Hotttub

Schilderen en opknappen Hottub:

De houtgestookte Hottub was ook toe aan de jaarlijkse beurt van onderhoud. Als eerste begonnen met de TUB in de Lijnolie te zetten. Ik had nog diverse restjes staan, dat met elkaar gemengd en daar kwam een diep zwarte kleur uit. Dit vonden wij (Inge en ik) erg mooi staan.

   

   

Het resultaat mag er dan ook zijn. Het ziet er weer uit als nieuw. Koste veel energie maar we hadden er prachtig weer blij. Verdeeld over elke keer een stukje zijn we er uiteindelijk ook gekomen.

De Peddel & Schepnet opgehangen aan de schutting en ook van een kleurtje voorzien van reststandjes verf die nog over waren. Een paar aluminium beugeltjes zodat we ook geen roestvorming hebben maken het geheel af. Op deze manier liggen ze niet te slingeren en is het mooi opgeborgen.

   

De opzetplankjes, (die zet je op de rand van de HOTTUB neer om wat op te zetten) zijn ook voorzien van een nieuw kleurtje.

  

   

Het Bamboe oprolscherm/gordijn voor het raam van het fietsenschuurtje zorgt voor de nodige privacy. (zie laatste foto van deze 4 hierboven).

   

Kortom, lekker genieten en wat is het heerlijk als dit bad op temperatuur is. +/- 39 graden de kachel onder het afdak wat heerlijk knettterd en je zit heerlijk te genieten van de sterren, van elkaar, de gesprekken en de rust. Vooral voor mijn rug, lijf en leden is deze Hottub een weldaad. Wij zijn er dan ook erg dankbaar mee en maken er veelvuldig gebruik van. Het was zeker geen slechte investering en absoluut een aanrader voor een ieder die er over denkt een Hottub aan te schaffen.

   

Wanneer klaar gaat het dekzeil er overheen wat vast zit met elastieken en twee sjorbanden. In het midden zat een rond gat, daar heb ik een ronde schijf hout voor gezaagd en die houd het zeil strak naar boven middels een nylon koort voorzien van twee haken. Tussen de pergola en de schutting heb ik een gegalvaniseerde pijp gemonteerd precies midden over het bad en daar haken we dan het nylon koort aan.

Opgeruimd staat netjes, rolgordijn weer opgerold en alles staat weer klaar voor de volgende "duik".

Verhogen regenton

Regenton:

De regenton die Inge gebruikt om de plantjes water te geven stond te laag bij de grond.
Nadelen waren:
1. De gieter paste er niet goed onder;
2. Teveel gemartel met gevolg pijn in de rug
3. De gieter zwierf door de hele achgtertuin bij een beetje wind.


Dus,.... dar moest een oplossing voor komen. Een verhoging waar de gieter in past met een afsluitbaar deurtje. Dus zijn we daar maar eens aan begonnen.

   

De plavuizen tegeltjes kwamen uit een container van het Emelwerda college te Emmeloord die zouden worden weggegooid.

   

De tegeltjes verlijmd en gevoegd en vervolgens de regenpijp afgetimmerd zodat ook deze niet meer in het zicht zou zijn. Het begint er op te lijken.

  

Deurtje verlijmd op een stukje watervast multiplex en gewoon met een paar stukjes restand hout de handgreep en sluiting gemaakt. (Overigens, alles is van resthout gemaakt).

  

Bijna klaar, De regenton staat er goed op en waterpas. een restand tuinslag voor het aftappen gemonteerd. En vanauit de regenpijp een afvoer met overloop gemonteerd naar de regenton toe.

   

De aansluiting is bijna niet meer te zien. Aan de binnenkant en buitenkant voorzien van zogeheten O-ringen en een stuk van een oude sifon van een gootsteenbak fungeerd nu als klemstuk aan de binnenzijde van de regenton.

   

Kastje openen, gieter pakken, vol laten lopen en de planten water geven. Wanneer klaar, kan de gieter weer in het kaste worden opgeborgen.

Opgeruimd staat netjes.

Inge tevreden.......?

Dan is Mike gelukkig :-)