woensdag 26 april 2017

Het verwerken van een mentale en lichamelijke dreun:

Het verwerken van een mentale en lichamelijke dreun:

Ik zag er zo naar uit, er even op de Betteld er tussen uit.
Maanden er naar toe gewerkt stukje bij beetje ging het vooruit.
De caravan maakte we klaar van alle gemakken voorzien;
Helaas,.... het liep anders het werd niet het verwachte weerzien.

Nee,... het lag niet aan de mensen die ik heb ontmoet;
Lief, stuk voor stuk en het deed mij werkelijk goed.
Maar de kou, de pijn en innerlijk verdriet en de onzekerheid;
Kan ik nog wel ANGEL blijven, past dit in hun beleid.

Pijn tot in het diepst van mijn rug en in mijn gewrichten;
Lang, erg lang heb ik er niet voor willen zwichten.
Nu is het zover, echt noodgedwongen, want het ging echt niet meer;
Dus richting huis waar ik hopenlijk weer beter presteer.


Met een huilend hart heb ik de camping verlaten;
Ik weet het, daar zijn lieve zusters en broeders die ik moest achterlaten.
O.a. Een lieve collega samen met zijn vrouw;
waar ik veel me op heb en waarvan ik hou.

Stukje bij beetje de aftakeling nabij;
Het baart mij zorgen, waar gaat dit heen ook voor mijn lieve werderpartij?
Zij stond weer klaar en haalde mij op;
Een rit van vier uur, wat is ze toch lief, helemaal top.

Steeds weer moet de mens een stukje zelfsandigheid verliezen en inleveren;
En gaan er steeds meer fitale delen minder functioneren.
Het blijft een strijd hoe sterk je ook bent;
De kracht eruit en je bent maar zo een afhankelijke vent.

Ik vindt het moeilijk en het doet mij verdriet;
Als ik de zorgen op het lieve gezicht van mijn wederhelft ziet.
Tuurlijk,.... haar houd ik niet voor de gek;
doorgaan en niet opgeven is van mij een karaktertrek.

Wij vouwen onze handen en vragen aan onze HEER;
Wilt u het beter maken en leren dat ik het accepteer?
U, U alleen, uw liefde is genoeg;
Onverdiend, maar wilt u mij (ons) helpen met dit gezwoeg?

Wilt u er zijn voor familie, kennissen en vrinden;
dat zij toch allemaal U zouden mogen vinden.
Boven alles en U als nummer één in ons ieder leven;
Ach HEERE dan gaan we het mooiste nog beleven.

U te ontmoeten en voor eeuwig bij U zijn;
Alle schuldenlast ons ontnomen ach wat een wonder, wat fijn en bijzonder zal dat zijn.
Gereinigd door uw bloed en witter dan sneeuw;
Zitten aan uw voeten HEER eeuw ná eeuw.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten